Univerzitet Crne Gore - Naslovna

Saopštenje za javnost rektorke prof. Radmile Vojvodić: Korak nazad

01.06.2017.  Rektorat UCG

Saopštenje za javnost rektorke Univerziteta Crne Gore prof. Radmile Vojvodić

Odlukom da odbije dislokaciju Visoke medicinske škole iz Berana u Podgoricu Vlada Crne Gore se konfrontirala sa jednoglasnim odlukama Vijeća Medicinskog fakultata, Savjeta za visoko obrazovanje kao stručnog tijela Vlade, izvještajem međunarodnih eksperata o akreditaciji, jednoglasnim stavom Senata Univerziteta Crne Gore o elaboratu koji je podržala i sama Vlada u julu prošle godine. Nadasve, ovom odlukom Vlada Crne Gore ignoriše evropske direktive i standarde regulisane profesije, ali i standarde kvaliteta obrazovanja za koje je odgovoran Univerzitet Crne Gore kao autonomna institucija.

Razlozi za ovakvu Vladinu odluku teško se mogu prihvatiti sa stanovišta akademske zajednice, a posebno interesa studenta, kvaliteta znanja i struke, već su neminovno na štetu svih. Dalje, postavlja se pitanje da li je upis na takav studijski program ove godine moguć, jer on nema međunarodnu verifikaciju, odnosno nije akreditovan. Pa shodno tome, nije jasno kako uopšte može dobiti licencu.

Podaci iz obrazloženja odluke o odustajanju od dislociranja nedopustivo su prozvoljni. S jedne strane, nije moguće razdvojiti teorijski od praktičnog rada, a sa druge strane 260 studenata bi u toku studijske godine gotovo čitav jedan, od dva semestra, trebalo da provedu u Podgorici.

Konačno, mi na Univerzitetu Crne Gore ne znamo da igdje u evropskom prostoru visokog obrazovanja postoji škola za visoke medicinske sestre gdje se praksa ne obavlja u kliničkom centru. Sve i da je moguće doći do kompromisnog i kvalitetnog rješenja, po ovom prijedlogu Vlade, ostajemo do daljneg rezervisani prema realizaciji. To bi, svakako, trebalo da bude neko originalno crnogorsko obrazovno rješenje.

Ovakvo Vladino rješenje je prosto zbunjujuće, jer ujedno povećava troškove, dovodi u pitanje održivost i kvalitet nastavnog procesa i standarde jedne važne profesije koja nam je prijeko potrebna u crnogorskom sistemu zdravstvene zaštite ophrvanom teškim problemima. Čini se kao korak nazad u odnosu na važeću strategiju u oblasti visokog obrazovanja.

Uzgred da kažem, da vjerujem da će naš sjever jednog dana biti tako razvijen da će u Beranama „nići“ kliničko-bolnički centar i tada ću, gdje god bila, svesrdno podržati postojanje Visoke medicinske škole uz njega.